Arkadaşlar, dostlar, sevgili kardeşler 🤗 en içten dileklerimle selamlar Ciddi ciddi merak ettiğim ve sormak istediğim bir soru var. Yanlış anlaşılmaya mahal vermeyelim, Üstat Barkın Bayoğlu’nun yolundan giden, motosiklet sürerken kendi sağlığını, canını ve sevdiklerini düşündüğü kadar trafikteki insanların da can güvenliğini ve sağlığını düşünen, ekipmanı tam, gezmeyi, tozmayı, keşfetmeyi seven, motosikletin sadece bir araç olarak değil ama aynı zamanda bir yaşam felsefesi olarak gören tüm motosiklet tutkunları marka model ayırmaksızın benim kardeşimdir. Ki bugüne dek rekabeti değil dayanışmayı ön plana çıkardım. Amacım polemik yaratmak değil ama bir şey dikkatimi çekiyor: “Klasik Enduro’cu işte” yazan yazılar görüyorum bazen. Bu laf ne manaya geliyor? Neden Enduro sürücüleri ile uğraşıyorlar? 😅 Cidden konuya hakim birisi ya da birileri varsa çok sevinirim. Şimdiden teşekkürler 🤗

Bir uzak kentin hatırası serin sabah yeli usulca fısıldadı kulağına: “merhaba” Kalbim adressiz ve şaşkın, bir gezinti içinde sorgularcasına hayatı. Hangi dağın kuşuydu mevsimsiz öten bunca sevimsiz karmaşanın içinde kanat çırpan sahibi var mıydı gökyüzünün, alacakaranlık ya da bekleyen dağları, tutar gibi elinde tapusunu Şimdi selamını söyledim, yokluğunda bana düştü ki unutmadım hiç, aklımdaydı sakladım ne varsa bildiğim sana dair. Söz verdim, biliyorum, bilirsin, çıkar giderim çünkü ben ansızın şu kapıdan kavuşur bir gün beden toprağa, dönecek özüne ama ruh yeminlidir yaşatmaya paylaşılan ne varsa Sahipleniyorum ne varsa sana dair bazen kentin sokaklarında adımların bazen dinlediğin şarkılar, ... Dinlemek ister illaki insan, bıkmadan usanmadan söyle sözünü yine bir akşamüstü Soruyorum, değiştirebilir miyiz durumları başlayarak mesela, en önce kendimden ..., Başa sarmak, en başa, izlemek yeniden bu filmi ne kadar gülünç, değil mi? Keşkenin de ötesine geçiyor iyi niyetimiz Seyir defterimden, ... Gölcük Kavaklı sahili

Öyle bir zaman gelecekti çünkü, her şeyin aslında en güzel ve yaşanası olduğu bir zaman. Meyvenin en olgun zamanı, buğdayın en sarı zamanı, yeniden doğmak ve diyebilmek için yaşıyorum yeniden ve var olmaya tüm benliğiyle, apaçık ve dupduru çağrıldığı bir zaman vardır insanın ne erken ne geç, kalbinde umutlarla mevsimlere koştuğu, ... Varsın olmasın bir bekleyen, gittiğin yerde özgürlük mü dersin yoksa yalnızlık mı? Kanatlarına işliyorum göçmen kuşların umutları, hasretleri, ışıkları, rüzgârları, ... ... diyorlar ki olmayacak öyle renkli yarınlar, olmayacak mesela koklayacak bir çiçek uçacak bir kuş, kuruyacak bütün nehirler fazla mı gördüler bir avuç suyu oturup kenarında, dediler ki hasret kalacağız ormanlara, denizlere “Ve her şey gittiğinde dahi kötüye, gidecek hep daha fazla yol var” derlerdi ya, anladım ki sevmiyor beklemeyi hayat ertelenmeyi, unutulup atılmayı bir köşeye çıkılmalı, gidilmeli şimdiden, yarına ne kalacağı meçhul değil mi yeterince? Kalemimden, ... İznik gezisi

Geçen gün şöyle Bursa Yalova tarafına doğru yolculuk yapayım dedim. Susurluk’ta mola verdim ve çok ilginç bir şey oldu. İstanbul plakalı, 1200 GS süren bir motorcu arkadaş tam harekete geçmeden önce bana selam verdi. Bayağı ilginç bir deneyim oldu benim için. Arkadaşın o saatte Şile’de değil de Susurluk’ta olmasına mı şaşırayım yoksa bana selam vermesine mi, bilemedim. Aramızda o kadar güzel bir diyalog gelişti ki, “Gözleme yemeye artık buralara mı geliyorsunuz?” diye soracaktım ama ayıp olur diye sormadım. Ne dersiniz? Sanki bir şeyler değişiyor. 🤗

İğneada Gezisinden